Alle snakkar om været. Ingen kan gjera noko med det. Det er best at det er slik. Skulle nokon klara å gjera noko med været, ville det verta ein politisk katastrofe. For; kva er fint vær, og kva er uvær?

Fint vær er sol og varme når bøndene skal ha inn korn og høy. Byfolk kan dela det ynskjet, av litt andre grunnar. Bønder treng både varme, sol og regn for at dyra skal få mat og frukt og grønt skal kunna veksa.

Det er vær på feil tid og mengde som gjer at bønder kan snakka om uår, vær på rett tid er

garantisten for eit godt år.

Det går ei historie om folket på Finnøy og Fogn, to øyar i Ryfylke. Etter ein periode med berre sol og varme, byrja avlingane å svi. Turka. Folket her er eit fromt folkaferd (var?), så folket på Fogn bestemte seg for å be Vårherre om regn. Dei vart bønhøyrde så det heldt. Det fekk finnøybuen til å sukka oppgitt:

– Det er greitt at dei på Fogn ber om regn. Men, dei får be med måte.

Ein heilt annan ting. Nå har makt og media i fleire år prøvd å planta panikk for at klimaet skal verta varmare. På våre breddegrader kunne det gjort seg med litt lunare klima. Me bur ut utkanten av den delen av kloden der det kan bu folk. Hadde me ikkje hatt golfstraumen, hadde Norge våre lite attraktivt for innvandring. Det hadde nok helst blitt utvandring til eit varmare land. For å seia det rett ut; kvifor er det ingen som snakkar høgt om fordelene ved eit mildare klima? Historia kan fortelja at gode tider heng saman med mildare klima. Omvendt med dårlege tider.

Ei klimakrise, om eit trur på det dogmet, kan aldri verta global. Det einaste som skjer, er at dei tempererte sonene flytter mot høgare breiddegraderm mot Nordkalotten. Land som Canada, Grønland, Russland, Alaska vil dra fordeler av nokre ekstra varmegrader. Rart at ingen har tenkt på det før?